Od Rothki do Rundāle

Pierwszy wieczór jest celowo swobodny. Spacer po Starym Mieście jest krótki, najwyżej godzina, w sam raz, by złapać orientację między katedrą a rzeką. To przy kolacji podróż naprawdę się zaczyna: nasz historyk sztuki opowiada, co zobaczą Państwo w tym tygodniu, dlaczego łotewskie miasto przygraniczne ma sześć obrazów Rothki i jak to się stało, że Włoch, który zbudował Pałac Zimowy, zostawił barokowy pałac wśród łotewskich pól buraczanych.

Daugavpils to drugie miasto kraju i prawie nikt tu nie przyjeżdża, co stanowi większość jego uroku. W imperium rosyjskim nazywało się Dźwińsk, a wcześniej Dyneburg, i te warstwy widać. Popołudniowy spacer obejmuje Dom Jedności, ozdobną ceglaną zabudowę dzielnicy kupieckiej i nabrzeże, gdzie miasto po prostu się kończy, a Dźwina płynie dalej, na Białoruś.

Sześć obrazów w stałym depozycie wisi w osobnej, przyciemnionej sali, a kurator pozwoli Państwu siedzieć przy nich tak długo, jak zechcą, co jest jedynym rozsądnym sposobem oglądania Rothki. Reszta centrum pokazuje zmieniające się wypożyczenia i współczesną sztukę łotewską. Po południu głos oddaje sama twierdza: kompletna fortyfikacja imperialna, której budowę rozpoczęto w 1810 roku, wciąż częściowo zamieszkana, z wałami, które można przejść od końca do końca.

Aglona to biała bazylika o dwóch wieżach pośrodku niemal niczego, a 15 sierpnia ściąga 100 000 pielgrzymów. W zwykły dzień powszedni jest prawie pusta i tym lepiej. Staroobrzędowcy przybyli tu w XVII wieku, uciekając przed reformami patriarchy Nikona, i od tamtej pory zachowali swoją liturgię, swój kalendarz i swoje brody. Obiad przy rodzinnym stole: ryba z jeziora, chleb żytni, ogórki i kwas chlebowy.

Całe przedpołudnie w Pałacu Rundāle, barokowej rezydencji Rastrellego z lat 40. XVIII wieku, z trzema prywatnymi salami reprezentacyjnymi udostępnianymi wyłącznie na życzenie. Obiad w ogrodach pałacowych. Przejazd z powrotem do Rygi, wieczorny wylot.