Trzy stolice pociągiem

Transfer z lotniska do hotelu na starówce. Pętla orientacyjna z książki trasy zajmuje około dziewięćdziesięciu minut: plac Katedralny, dziedzińce uniwersytetu i Góra Giedymina po dachy o zmierzchu.

Przed 1941 rokiem mniej więcej jedna trzecia Wilna była żydowska, a miasto nazywano Jerozolimą Północy. Wielkiej Synagogi już nie ma, bramy getta są zaznaczone w nawierzchni. Książka trasy mówi, co gdzie stało, i inaczej tej dzielnicy dziś się nie przeczyta.

Pociąg podmiejski do Trok jedzie trzydzieści pięć minut i kursuje przez większość dnia. Ceglany zamek na wyspie na jeziorze, z drewnianą kładką, i kibiny od społeczności karaimskiej, która mieszka tu od 1397 roku.

Ryga to największe miasto krajów bałtyckich, a starówka jest na tyle zwarta, że przechodzi się ją w piętnaście minut. Dom Bractwa Czarnogłowych odbudowano w 1999 roku z gruzu na czternastowiecznym rzucie, a katedra ma czwarte co do wielkości organy w Europie. Książka trasy zaznacza koncert w dzień powszedni, jeśli czas się zgra.

Dzień pieszo. Rano ulica Alberta i fasady Eisensteina, w porze obiadu targ centralny w pięciu halach po sterowcach, po południu cicha drewniana dzielnica Kalnciems, jeśli nogi jeszcze pozwolą.

Godzina na północ pociągiem podmiejskim do parku narodowego Gauja. Ceglana wieża Turaidy nad doliną, ruiny w Siguldzie i kolejka linowa rozpięta nad wąwozem między nimi.

Mury, wieże i kamienice kupieckie Tallinna są w dużej mierze nienaruszone, co wszędzie jest rzadkie, a tak daleko na północy niemal niespotykane. Wieczorna pętla z książki trasy prowadzi na Toompea do dwóch tarasów widokowych, a potem w dół Krótką Nogą do dolnego miasta na kolację.

Ostatni poranek. Drewniana dzielnica Kalamaja i pofabryczne dziedzińce Telliskivi za dworcem, potem lotnisko, które leży cztery kilometry od starówki i należy do najszybszych w Europie.